Tuesday, July 2, 2013

தொலைதல்....


இன்று மாலை தி.நகர் ரயில்வே ஸ்டேஷன் பைக் பார்க்கிங் ஏரியாவை கடந்து சென்றபோது '' தம்பி" என்ற குரல் நிறுத்தியது. யாரோ மணி கேட்கத்தான் அழைக்கிறார்கள் என்று திரும்பி பார்த்தால், மங்கலான வெள்ளை வேட்டி சட்டையில் ஒரு ஆண் ,ராமர் ஊதாவில் நைந்த பூனம் புடவை கட்டிய பெண் என்ற மத்திய வயது தம்பதி கூடவே ஒரு டவுசர் சட்டையோடு 10 வயது மதிக்கத்தக்க பையன் ஒருவனும் நின்றிருந்தான்.''தம்பி.., கோவில்பட்டிலேர்ந்து திருப்பதி போலாம்னு வந்தோம், இங்க சென்னைல பாவிய பணத்த திருடிட்டானுவ தம்பி,ஏதாவது உதவி பண்ணுங்க" என்றார்கள். ஊர்லேர்ந்து கிளம்பி வந்தேன் ப்ளேடு போட்டாய்ங்க என்பவர்களையும் யும், ஒருவர் தள்ள கைகாலில் துணியை சுற்றிக்கொண்டு தள்ளுவண்டியில் கை ஏந்தி வருபவர்களையும் நிறையவே பார்த்துவிட்டதால்,இவர்களும் அதுபோலத்தான் என்ற முடிவுக்கு வந்தவனாக நடையை கட்டினேன்.கொஞ்ச தூரம் செல்வதற்குள் மறுபடியும் "தம்பி,,, ரொம்ப பசிக்குதுயா சாப்பாடாவது வாங்கிக்கொடுப்பா" என்ற வார்த்தை என்னவோ செய்தது, பாக்கெட்டை துளாவினால் மாதக்கடைசி வறுமைக்கு சாட்சியாக முப்பத்தி ஆறு ரூபாய் இருந்தது, 15ஐ அவர்களுக்கு கொடுத்துவிட்டு திரும்பி திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே நகர்ந்தேன்.
இருண்டும் இருளாத இந்த மாலை நேரத்தில் மாநகரின் பிரதான பகுதியின் ரகசிய முக்கில் 'பசி' என்று யாசிக்கும் இவர்கள் யார்??பணத்தை தொலைத்ததாக சொல்லும் இவர்களின் வாழ்க்கை எங்கே நசிந்து போனது?" என்று ஏராளமான கேள்விகள் என்னையும் சாப்பிடவிடவில்லை.
//மணி....

No comments:

Post a Comment